DLACZEO ZIEMIA SIĘ KRECI I JAK DŁUGO?

 

290px-Nachylenie_osi_obrotu
Właśnie wykryto nowa planetę – podobno kuzynkę Ziemi. Przy tej okazji warto się dowiedzieć, jak to jest z tym światem. Odpowiedzmy najpierw na pytanie: dlaczego Ziemia (i wszelkie inne ciała we wszechświecie) się kręcą? Czy nie byłoby dla nich lepiej pozostać w spoczynku, albo obracać się stale twarzą do Słońca.

Otóż Ziemia – podobnie jak wszystkie masy podlega oddziaływaniu sił i energii. Główną siłę tworzy grawitacja (Newton): Fg=Gm1m2/rr, gdzie G – stały współczynnik,  Fg – siła przyciągania, m1, m2 – masy ciał, r- ich odległość. Siły i energie są powiązane, np. energia zużyta na przesunięcie stołu, to siła razy droga i wpółczynnik tarcia. Energia przejawia się w dwu formach, jako potencjalna, np. energia ciała o masie m na wysokości h wynosi Ep=mh. Z kolei ruchome ciało ma energię kinetyczną Ek=mvv/2 – połowa masy razy prędkość do kwadratu.

Energie muszą się równoważyć, a siły kompensować. W przeciwnym razie powstaje zaburzenie w ruchu i niebezpieczeństwo kolizji. Zazwyczaj obserwujemy ruch małej planety wokół dużego ciała, np. Ziemi wokół Słońca. Ruch Ziemi po orbicie wytwarza siłę odpychającą, działającą nazewnatrz ekliptyki.  Siła ta jest jednak równoważona siłą przyciągania Słońca i nic się złego nie dzieje.

U samego początku (po Wielkim Wybuchu) Ziemia pędziła w przestrzeń po linii prostej. Z chwilą zbliżenia się do Słońca jej orbita- wskutek przyciągania – ulegla zakrzywieniu  i przyjęła kształt hiperboli. W toku dalszego ruchu hiperbola przekształciła się w elipsę: jedyny stabilny rodzaj ruchu o naprzemiennej wymianie części energii potencjalnej (w apogeum) na energie kinetyczną (w perygeum), za każdym obrotem.

Ruch ten jest trochę podobny do karuzeli: obraca się, zatem odpycha (wyrzuca) pasażerów na zewnątrz. Nie wypadają, bo ich fotele są przytwierdzone stalowymi ramionami do nieruchomej konstrukcji. W kosmosie funkcję owego ramienia spełnia siła przyciągania Słońca. Jej praźródła (grawitony) nie są do końca zbadane, ale odczuwane, np. poprzez ból przy upadku.

Pytanie, czy nie lepszy byłby bezruch Ziemi? Nie, bo spowodowałby jej upadek na Słońce!!!

Skąd się bierze energia Słońca? Bierze się z procesu mikrosyntezy atomów wodoru, ściśle jego cięższych izotopów – deuteru i trytu – zamienianych nieprzerwanie na hel. W toku tej przemiany wydzielają się olbrzymie ilości energi (atomowej), ktorej mała część dobiega do Ziemi na drodze promieniowania (osobny temat). Do wcześniejszych planet dobiega jej więcej i wtedy powoduje spalenie wszelkiego życia. Do dalszych dobiega b. mało energii, wobec czego panuje tam wieczna zima (Mars: -70 stopni).

Czy Ziemia jest wyjątkiem? Nie, prawdopodobieństwo spotkania podobnego układu jest duże. Aktualna prasa donosi, że wykryto właśnie nową planete – kuzynkę Ziemi w rejonie gwiazdozbioru Keplera. Jeśli udoskonalimy telekomunikację kosmiczną, a następnie rakiety, to się przekonamy, jak jest naprawdę.

Jak długo potrwa życie Ziemi? Długo, acz nie wiecznie, bo złoża wodoru się wyczerpują. Czy w międzyczasie setki ciał, np. krążących między Marsem a Ziemią mogą nam zagrozić? Tak, były już takie przypadki uderzenia dużych meteorytów o Ziemię. Są ich pozostałości, np. w Ameryce. Przed mniejszymi meteorytami chroni nas atmosfera, która je spala. Większe mogą być groźne. Dlaczego spadają? Np. wskutek przypadkowych zderzeń z innymi ciałami, wskutek zaburzeń ruchu powodowanych powolnymi zmianami trajektorii, wskutek wypalenia się źródeł itp.

Dlaczego Ziemia obraca się dodatkowo wokół własnej osi?  Autor próbował wyjaśnić to zjawisko w oparciu o źrodła elektroniczne, także zagraniczne. Niestety, nie udało się. Tworzą je młodzi ludzie, a nauka woli doświadczenie. Wielu próbuje sięgać po prawo zachowania pędu widoczne przy piruetach na lodzie. Nie tędy droga! Tu chodzi o energię, która inicjuje wszelki ruch. Według autora, prawdopodobnie jest to  ta sama energia, która wymusza ruch Ziemi po orbicie, czyli Słońce.

O tym już jednak innym razem, także o porach roku. Albo zgoła coś nowego, np. fenomen fal radiowych – najszybsze cząstki materii o znaczącej roli we wszechświecie, bądź o czarnych dziurach i fenomenie odkryć Hawkinga, albo o nowym ruchu spiralnym. Podobno kręgi i elipsy, to grube uproszczenie rzeczywistości.

Niech wybiorą Czytelnicy…
Józef Pawelec

Reklamy

działalność naukowa -publikacje

 

prof. dr hab. inż.  Pawelec Józef, prof. zw.

 jozef_pawelec-small

Działalność naukowo-badawcza »Publikacje naukowe i dydaktyczne »Wydział Transportu i Elektrotechniki »

Książki, monografie

J. Pawelec, Radiosterowanie i łaczność kosmiczna, WKŁ, Warszawa1991.

J. Pawelec, Radiokomunikacja – problemy kompatybilności, WPR, Radom 2002.

Artykuły w monografiach

Nagib Callaos, Applications of Cybernetics and Informatics in Optics and Signal Processing, artykuł:“Resistance of Viterbi Chain to Narrow-Band Noise/Interference”, IIIS, Orlando, 2004 (ISBN 980-6560-13-2).

J. Pawelec, Z. Krawczyk “Modelling of ICT System for Road Traffic Safety”, Pulaski University of Technology”, Monographs, no 122, 2008 (ISSN 1642-5278).

J. Pawelec, Z. Krawczyk “Bezpieczeństwo w ruchu drogowym: możliwości i przykłady zastosowań nowych technologii”, Logistyka nr 6, 2010 (ISSN 1231-5478).

Artykuły zagraniczne

J. Pawelec “An Algorithm for Frequency Assignment in Cellular Communication Systems”, Telecommunications Journal, no 3, 1973.

J. Pawelec “An Adaptive Non-AWGN Spread Spectrum Multiple Access Receiver”, IEEE Communications Magazine, August 2002.

J. Pawelec, R. Piotrowski “Optimum Filtration of NB Interference via Double-Matched Filter and Adaptation”, International Journal of Satellite Communicaations and Networking, March 2003.

J. Pawelec “An ICT System for Early Warning and Collision Avoidance in Road Traffic”, Journal of Communications, no 5, 2008 (invited paper).

J. Pawelec “Performance of the Alamouti MIMO Architecture in Fast Fading Environment”, IEEE Communications Letters 2012 (in review process).

Ważniejsze artykuły krajowe

J. Pawelec „O zakłócalności sygnałów radiowych”, Biuletyn WAT, nr 10, 1983.

J. Pawelec „Model rozpoznania sieci radioliniowej”, Myśl Wojskowa, nr 9, 1986.

J. Pawelec, W. Aloksa „Przeciwdziałanie rozpoznaniu wojsk lądowych”, Myśl Wojskowa, numer specjalny,1986.

J. Pawelec „Analiza zakłócalności w systemach APSK i BPSK”, Archiwum Elektrotechniki, nr 1, 1987.

J. Pawelec „Teoria telekomunikacji Shannona…”, Przegląd Telekom., nr 6, 1989.

J. Pawelec, E. Gorczyński „Prawdopodobieństwo przerw w odbiorze zbiorczym przełączanym przy zakłóceniach interferencyjnych” Arch. Elekrotech., nr 1-4, 1989.

J. Pawelec i inni „Bezpieczeństwo sygnałowe w systemach informacyjnych”, Biuletyn WAT, nr 8, 1991.

J. Pawelec „Boundary Error Curves for CPSK Signaling in NCPSK Interference and Noise”, Prace Naukowe Politechniki Radomskiej, Seria Elektryka, nr 2, 1997.

J. Pawelec i inni, „Symulacja i optymalizacja odbioru sygnałów DSSS drogą filtracji adaptacyjnej czasowo-przestrzennej”, Prace Naukowe PRad, Seria Tel., nr 1,1997.

J. Pawelec „Optimum Detection of Wideband Signals in Nonwhite Noise and/or NB Interference”, Biuletyn WAT, nr 3, 2000.

J. Pawelec „Optimum Nonwhite Detection. A Double-Matched Digital Filter Approach”, Bulletin of the Polish Academy of Sciences, Tech. Series, nr 1, 2002.

J. Pawelec et al., “Simulation of Wireless Radar Application in Road Traffic”, Archives of Transport, vol.19, no 2, 2007.

J. Pawelec “Shannon’s Theory: Myths and Reality”, Bulletin of the Polish Academy of Science, Technical Series, no 5, 2008.

J. Pawelec „A Simple Model of the Alamouti MIMO System Performance”, Przegląd Telekomunikacyjny, nr 10, 2010.

J. Pawelec „Stan bezpieczeństwa ruchu drogowego w Polsce”, Drogi, nr 11, 2010.

J. Pawelec „IST i bezpieczeństwo w ruchu drogowym”, Magazyn Autostrady 4, 2011.

Ważniejsze referaty zagraniczne

J. Pawelec, A. Janulewicz “Non-Gaussian Signals Separation via Higher-Order Statistics”, International EMC Symposium, Zurich, February 1998.

J. Pawelec et al. “Intersymbol Interference Rejection via Adaptative Lattice Filters”, URSI Pleanary Assembly, Toronto, September 1999 .

J. Pawelec, R. Piotrowski „ Filtering the NB Interference in SSMA Systems…”  European Symposium on EMC, Brugge (Belgium), September 2000.

J. Pawelec et al. „Generation, Verification and Assignment of Channels to VHF-FH Networks”, IEEE-VTC, Rhodes (Greece), May 2001.

J. Pawelec “Non AWGN Strategy in Radio Reception”, Sym. URSI, Poznań 2002.

J. Pawelec et al. “Sub-optimum Assig. of Hopping Channels to VHF Multi-net Systems” IEEE Vehicular Technology Conference, Birmingham (AL). May 2002.

J. Pawelec “Quasi optimum Assignment of Hopping Channels to Combat Networks”, International Conference on Personal Communications, Virginia (VA), 2002.

J. Pawelec, R. Piotrowski “Optimum Non-white Detection. An Experimental Study”, General Assembly of URSI, Maastricht, August 2002.

J. Pawelec “Optimum Filtration of NB Interference in DS-CDMA Systems via Double Matching of a Receiver and Adaptation”, IEEE Sarnoff Symposium, Princeton-Ewing (NJ), March 2003.

J. Pawelec “Filtration of Narrowband Interference in SSMA Systems” Int. Symp. Signals Systems & Electronics, Tokyo, July 2001.

J. Pawelec, R. Piotrowski „Suppression of NB Interference in SS Systems via Adaptation and Double Matching of the Receiver”, IEEE Conference on Military Communications, Monterey, November 2005 (USA).

J. Pawelec et al., „ICT Anti-Collision Radar for Road Traffic”, IEEE Vehicular Technology Conference, Baltimore (USA), October 2007.

J. Pawelec, K. Kosmowski „A Stochastic Model of Fast Fading and Cross-correlated Model of Alamouti MIMO System”, Proceeding of Military Communication and Information Systems (MCC),, Wroclaw, October 2010.

J. Pawelec, K. Kosmowski, “A Comparison of Reception Strategies in MIMO Systems”, Conf. on Theory, Reliability &Quality of Com., Budapest, April 2011.

J. Pawelec „Application of Positional Statistics to BER Formulae Derivation in Selection Diversity MIMO Systems”, Proc. of the MCC, Amsterdam, October 2011.

Przykłady powołań na publikacje – Journal of Communications, artykuł „ICT System…”

A. Lambert et al. „Usefulness of Collision Warning…“, International Journal of Vehicular Safety, no 1, 2010.

A. Busson et al. “An Analysis of Inter-Vehicle Comm. to Reduce Road Crashes”, IEEE Transaction on VT, no 9, 2011.

E. Constantinidis et al. „Development of a Cillaborative Collision Avoidance System”, Intel. Vehic. Symp., Sun Diego 2010.

Ważniejsze patenty i zgłoszenia patentowe

J. Pawelec „Sposób i układ do pomiaru zakłóceń…”, Patent nr 110021, 1975.

J. Pawelec i in. „Sposób przesyłania i przetwarzania danych”, P nr 111328, 1978.

J. Pawelec et al., „Elektroniczny sposób wczesnego ostrzegania przed zagrożeniami w ruchu drogowym oparty na sieciach WLAN”, Patent nr 375671, 2005.

J. Pawelec et al., „Sposób wczesnego ostrzegania przed zagrożeniami w ruchu drogowym”, Urząd Patentowy, wniosek nr 386895, 2009.

Ważniejsze granty i projekty

Project rozwojowy: “System ochrony sieci teleinformacyjnych przed działaniami nieuprawnionymi”,MNiSW, konkurs 11, 2010-12 (kierownik R. Piotrowski).

Proposal FP7-ICT2007-1, no 216185 „ I-RADAR – Moving Wireless System for Early Warning and Collision Avoidance in Road Traffic”. Coordinator – J. Pawelec. Participants: Poland, UK, Germany, Italy, Spain, Greece, Brussels 2008.

Podszumowy detector kumulancyjny CPSK, Grant KBN 2000, Kierownik – J. Pawelec (ocean końcowa – bardzo dobrze)

Współpraca z ośrodkami zagranicznymi

Kingston University, London
Communication Networks Research Institute, Dublin
University of Limerick, Dublin
Technical University of Darmstadt, Cognidata GmbH, Germany
Centro de Studios e Investigationes de Gipuzkoa, S.A., Spain
Zeus Consulting S.A., Greece
University of Maribor , Slovenia
Techno-Tower, Istambul, Turkey

Organizacja sympozjów zagranicznych

IEEE Sarnoff Sympodium, Princeton 2003 – członek Komitetu Organizacyjnego.

Word Multi-Conference on Information and Communications, Orlando 2004 – członek Komitetu Programowego, recenzent, session chairman.

Przewodniczenie sesjom naukowym za granicą

Frequency Assignment Session, Rhodos (Greece) 2001.
Voice over IP Session, Princeton 2003.
Image, Speech and Signal Processing Session, Orlando 2004.

Inna działalność organizacyjna na rzecz nauki

1. URSI PAN – Przewodniczenie sekcji E – Szumy i interferencje, 1990-2011
2. Redakcja Prac Naukowych, Seria Telekomunikacja w Politechnice Radomskiej
3. Organizacja szkół naukowych i konferencji krajowych, m.in. TRANSCOMP
4. Kierowanie pracami dyplomowymi w kilku uczelniach po kilka prac rocznie

 

 

Autor

prof. dr hab. inż. Józef PAWELEC, prof. zw.

 

Twitter-logo-2012@jozefjpawelec

PawelecJJ

Działalność naukowa

a) wykształcenie:

  • 1958 – Wojskowa Akademia Techniczna, Wydział Elektroniki, mgr inż. radioelektroniki
  • 1975 – Wojskowa Akademia Techniczna – doktor inżynier
  • 1982 – Wojskowa Akademia Techniczna – doktor habilitowany
  • 2004 – Profesor tytularny

b) umiejętności:

  • Bardo dobra znajomość zagadnień telekomunikacji, w szczególności bezprzewodowej.
  • Dobra znajomość różnych działów matematyki, głównie probabilistyki.
  • Opanowany warsztat informatyczny, w szczególności symulacja.

► Inne

Prof. J. Pawelec Lubi pracę z młodzieżą, ma dużo dyplomantów, kilku zostało wyróżnionych za bardzo dobre prace końcowe. Uruchomił nowe laboratoria, np. światłowodowe, współdziała z Dziekanem w zakresie uruchomienia nowego kierunku kształcenia – elektroniki i telekomunikacji. Jest promotorem pracy doktorskiej z dziedziny komunikacji w transporcie. Ogółem ma wypromowanych 8 doktorów, ostatnia obrona z wyróżnieniem.

Ma wybitne osiągnięcia w badaniach naukowych. Prowadzi sesje naukowe za granicą, uczestniczy w organizacji sympozjów naukowych za granicą, jest aktywnym członkiem URSI. Ma dużo publikacji o randze międzynarodowej, w tym na Liście Filadelfijskiej, m.in. IEEE Communications Magazine oraz International Journal of Sat. Com. & Networking. Jest autorem artykułu zaproszonego do Journal of Communications na temat modelowania kolizji drogowych.

Występuje w Indeksach CiteSeer i IBC, w Who’sWho in Science and Engineering oraz Who’sWho in the World, w Encyklopedii Actus Purus oraz w Kronice Nauki Polskiej. Otrzymał dużo nagród wysokiej rangi, ostatnio – wyróżniony w krajowym Konkursie TransSMS o najlepszy projekt w ramach FP7 Unii Europejskiej. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

PARZYMIECHY I NAPOLEON

Napoleon

Parzymiechy, to mała miejscowość na skraju województwa śląskiego. Odwiedził ją w swoim czasie sam cesarz Napoleon (1809), gdy tutejszym majątkiem zawiadywali Walewscy. Zwabiła go zapewne piękna Maria. Wdzięczni mieszkańcy postanowili na cześć Napoleona nazwać jedną z przyległych miejscowosci jego imieniem – NAPOLEON. I tak już zostało do dziś.

Po okresie wojen Napoleońskich i Powstaniu Styczniowym dwór parzymieski podupadł i wykupił go niemiecki baron von Klitzing. Nie czuł się tu jednak dobrze na rdzennej polskiej ziemi i w roku 1891 odsprzedał włości hrabiemu Władysławowi Potockiemu. Zaczął się wtedy złoty wiek dla Parzymiechów. Hrabia, z wykształcenia leśnik przyniósł z sobą nowoczesną wiedzę o uprawie roli, pielegnacji lasów, budownictwie i przetwórstwie. Miał stadninę koni, bażantarnię, pola chmielu, gorzelnię, a nawet własną elektrownię.

Miłością Potockich były konie – lubili wyścigi i polowania. Syn Karol był żołnierzem 25 pułku Ułanów Wielkopolskich i brał udział w zwycieskiej bitwie 1939 r. pod Krasnobrodem; został ranny i odznaczony Krzyżem Walecznych przez samego gen. W. Andersa. Hrabia Władysław z kolei uwielbiał polowania. Jesienią 1921 r. na jednym z polowań bawił  zwycięski dowóca Sprzymierzonych w I Wojnie Światowej –   Marszałek Ferdinand Foch (także marszałek Wielkiej Brytanii i – od roku 1923 – również Polski). Towarzyszący mu generał Leon Moineville uczynił Marii Soberowej, zasłużonej dla Potockich akuszerce, zaszczyt podania do chrztu jej syna – Leona Bolesława (9.10.1921). Stosowne dokumenty zachowały się w Urzędzie Gminy w Lipiu.

Dobrami Potockich zarządzał wtedy wnuk generała Madalińskiego, który po śmierci dziadka przywiózł do Parzymiech wiele pamiątek rodzinnych, w tym mundur i szablę generała. Ostatnim ich administratorem przed pierwszą wojną światową był  potomek  słynnej linii Poniatowskich – Juliusz, późniejszy wicemarszałek Sejmu i minister rolnictwa, członek Polskiej Akademii Nauk, współpracownik Józefa Piłsudskiego.

Hrabina Elżbieta słynęła z kolei z uwielbienia dla sztuki i przyrody. Sprowadzała z całego świata unikalne gatunki drzew i rzadkie odmiany drobniejszej flory i fauny. To z jej inicjatywy Potoccy wybudowali w ciagu zaledwie kilku lat wspaniały pałac w stylu barokowym. Wyróżniał się czterema ssmukłymi wieżyczkami i daleko wysuniętym ryzalitem. Tu się odbywały oficjalne spotkania i przyjęcia. Elżbieta była również akuszerką kilku-hektarowego parku urządzonego w stylu angielskim. Nie doczekała niestety dojrzałych owoców swego działa – zginęła tragicznie w Powstaniu Warszawskim.

Dzis cały ten dorobek Potockich legł w gruzach, mimo, że jeszcze w latach 40-tych miał się całkiem dobrze. Autor uczył się tu w szkole i nie może wyrzucić z pamięci tych urzekających obrazów z łabędziami na stawach, śpiewów ptaków, pachnących lipowych alejek, przytulnych greckich łazienek, które podobno jako jedyne ostały się  z całego bogactwa.

Co się takiego stało?

Najpierw odebrano Potockim ich własność (1946). Odbyło się to zresztą pod nieobecność właścicieli, bo albo przebywali na obczyźnie, jak hrabia Karol po wyjściu z obozu koncentracyjnego w Dorze, albo siedzieli w więzieniach, jak jego żona Krystyna, albo już wcześniej zaznali wiecznego spoczynku na cmentarzach, jak ich rodzice. Zespół pałacowo-parkowy przejęła formalnie gmina Lipie, ale nie wyznaczyła dlań jednego gospodarza i nie interesowała się losem zabytku. W roku 1948 zdobyła się wręcz na obłąkańczą decyzję zburzenia najświętszego obiektu zespołu – pałacu (sic!). Miał podobno powstać z jego gruzów …ludowy dom kultury – symbol epoki! Dom nie powstał, ale proces dewastacji był już odtąd nie do zatrzymania. Niedługo potem nieznany sprawca podpalił drugi zabytkowy obiekt – białą oficynę, a na dobitek złego  dr Kaczmarek sprowadził na teren … alkoholików.

Chciałoby się strzelać… bez ostrzeżenia. Niestety, nie wolno, prawo zabrania. To samo prawo nie zabrania jednak beszczeszczenia zabytków. JEST WIĘC PRAWO, CZY BEZPRAWIE? Zespół podworski i park Potockich zostały wpisane do rejestru zabytków nr 1127/69 oraz nr 63/76/A/78, RZ Katowice. Ciekawe, że ten sam pałac parę lat wcześniej nie przeszkadzał niemieckiemu generałowi Schmelde. Przeciwnie – nakazał go odrestaurować po niewielkich zniszczeniach wojennych 1939 i użytkował do ostatniego dnia wojny! Skąd my to znamy…?

Autor ma nadzieję, że ta smutna historia skłoni wrażliwych ludzi, w tym również jego samego, do wyłożenia własnych pieniędzy na odrestaurowanie przynajmniej część zespołu, np. zabytkowej oficyny, urządzenia w niej kawiarenki z kącikiem historycznym, przywrócenia życia stawom, uruchomienia kortów tenisowych, może jeszcze czegoś nowego i koniecznie… wznowienia polowań!

Tutaj przecież – przy francuskim szampanie – rodziły się zalążki strategicznych decyzji o nowych granicach Polski i jej miejscu na mapie rodzącej się Europy ! Nie mamy wiele takich miejsc. Pomóżmy uratować ten 1000-letni skarb dziedzictwa narodowego.

Listy

jozefjpawelec@wp.pl

PS. Najprostsza droga wydaje się następujaca. Ministerstwo Dziedzictwa Narodowego, oddział Katowice wnosi sprawę do sądu z artukułu o ochronie zabytków. Sąd po wizji lokalnej odbiera własność Gminie Lipie i ogłasza licytację obiektu z zastrzezeniem jego częściowej restauracji